GerÇEK BAŞARI ÖYKÜLERİ
Diğer kategorisinde bulunan başarı hikayeleri :
İyi Bir Oyuncu Olmak
Gökhan DEMİRTAŞ |
Erkek 1987 Amatör Futbolcu-Eskişehir
Ben Çankırı’da yaşıyorum,yerel bir takımda amatör olarak futbol oynuyorum,benim futbola ilgim ilk okulu okuduğum zamanlarda başladı,babam her zaman sıcak bakmıştır,ama annem okuldaki derslerimin kötüye gitmesi ve sürekli başarısız notlar aldığımı görünce,hiçbir zaman bir spor dalı ile uğraşmamı istememiştir. Ama ben ise boş zamanlarımı televizyonun başında maç seyretmek:) ve sürekli arkadaşlar arasında maçlar yaparak iyi bir oyuncu olma yolunda kendimi geliştiriyordum. Liseyi okurken Okulda beden eğitimi hocam bendeki bu futbol merakımı görerek beni bu konuda yönlendirdi,ailemi de bu konuda ikna etti,okullar arası düzenlenen futbol elemelerinde bir çok defa para ödülleri aldım,şimdi ise her zaman istediğim yerel bir takımın oyuncuları arasındayım.Artık futbolu meslek edindim bu işten ekmek yiyorum.Sonuç olarak Professional bir futbolcu olma yolunda ilerliyorum,ama bir gerçek var sadece futbol ile nereye kadar,şimdi geleceğim için ufak yatırımlar yapma ihtiyacı duyuyorum,çünkü birçok spor dalı sağlıklı olmaya bakar,bu yüzden sağlıklı beslenmek bizim için çok önemli…ne olursa olsun eğer bir işi severek yaparsanız bu konuda sizden başarılısı yoktur,ama her işin başı sağlıktır bu da unutmamız gerekenler arasında….
Askerlik...
Ferhat ALBAYRAK |
Erkek 1978 Şoför-Sivas
Herkesin askerlik anıları ve çeşitli başından geçen hikayeler olmuştur,tabi 15 aylık askerliği bir sayfaya sığdırmak zor,genel olarak yazmak istedim.Giderken herkes de olduğu gibi bir heyecan oluyor,ama zamanla insan alışıyor.Acemi birliğini bitirmek herkes için bir başarıdır,acemilik de yapılan eğitimler sıraya geçerken ön taraflarda bulunmamak en güzeli,eğitimde ilk ve arka sıra üzerinde güzel uygulamalar yapılabiliyor:P Bir de bağırma konusu var, sesi çıkmayan birinin herzaman işi zor, sesini çıkartmak için akşama kadar güzel uygulamalar yapılıyor,sonunda adamın sesi ya çıkmaya başlıyor yada tamamen kısılıyor.Eğitimleri öyle yada böyle herkes bitiriyor.Ve sonun da usta birliği için yola çıkıyor.
Usta birliğine giden asker ilk olarak acemiliği yeniden yaşıyor,tabi "alt devre" ve "üst devre" olayları var askerde buna devrecilik deniyor.Alt devre bölükte tüm işleri yapmak zorunda ve biraz ezilir,üst devre ise artık teskere vakti yaklaştığı için,bir kenarda yatıyor olabilir,tabi bu durum askerlik yapılan yerin şartlarına göre değişir.Gelen askere gidecek olan askerlerin görevleri verilir.Birde kısa dönemler var 6 ay olduğu için daha askerliğe alışamadan gidiyorlar,bu yüzden kısa dönemlere biraz daha kolay işler veriliyor..İlerde kısa dönemler de,12 ay askerlik yapmaya başlıyacaklar:)Ama yine üniversite okuyan bir kişi ile ilk okul mezunu arasında bir fark olur.Alt devresi gelen acemi asker azda olsa yapacağı işlerinden kurtulacağı için herzaman sevinir,bu sefer işler tersine döner kendisi yeni gelenlere yüklenmeye başlar...Tabi bu devrecilik böyle devam eder.Derken teskere vakti yaklaşır,tabi artık bütün alışkınlıklarını bırakma vakti gelmiştir,askerde aldığımız displin ile hayatımıza azda olsa bir düzen gelmiştir:)Bu düzen bizi yapacağımız işlerde olsun,çalıştığımız yerde her zaman etkiler,ve çalışmalarımızda başarıya ulaşmak için güzel bir adım olarak görüyorum.
Öğrenmenin yaşı olmaz.
Ahmet KILIÇ |
Erkek 1983 Special kurabiye ve yaş pasta ustası-İzmir
Belki biraz farklı bir hikayem olacak ama sonuçta bir başarı hikayesi,ben ilk okulu İzmir’de Fatih İlköğretim Okulun da okudum, liseyi okuduğum yıllar da ailemin maddi sıkıntılarından dolayı okulu bırakmak zorunda kaldım,ve ilk iş hayatıma ufak bir pastanede başladım.Rahmetli ustam işini çok güzel yapardı bende zaman içinde pastacılık işini öğrenmeye ve kendime meslek edinmeye başladım.Sonra da araya askerlik girdi,askerden sonra artık kendi işimi kurmak için ,elimdeki tüm birikimim ile küçük bir yer açtım.İlk zamanlar iyi bir satış olmuyordu,sonra daha yeniliklere açık işler yapmak için çeşitli kurslara gitmeye başladım,herkesin bildiği gibi öğrenmenin yaşı yoktur.Belki o zamanlar kimsenin yapamadıklarını yapıyor ve sürekli işlerimde artış oluyordu,yanım da çalışanlar ile birbirimize destek olarak başka bir semte 2.pastanemizi açtık, şu an ise 3 adet pastanemiz 100’e yakın çalışanımız var,şimdi geçmişe bakıp nerden nereye geldim diyorum.Zaman su gibi akıp gidiyor ama başarmak için her zaman bir şansımız var…
Sayfalar :
